Copyright is volgens Wikipedia het recht van de maker of een eventuele rechtverkrijgende van een werk van literatuur, wetenschap of kunst om te bepalen hoe, waar en wanneer zijn werk wordt openbaar gemaakt of verveelvoudigd. Logisch zou je denken, maar hoe staat het dan met downloaden, uploaden, uitwisselen, delen en hergebruiken van digitale content. Mag dat? Nee dus! Ook al lijkt het voor sommigen de normaalste zaak van de wereld. Maar niet voor het auteursrecht.
Hoe vaak wordt er geen plagiaat gepleegd? Onlangs nog was het weer in het nieuws. Een Duitse minister gebruikt werk van een ander zonder de bron er bij te vermelden. Dat kan echt niet en is terecht strafbaar.
Maar ook andermans ideeën gebruiken alsof het een eigen idee is, valt wat mij betreft hieronder. Ik houd niet van die praktijken. Laat mensen zelf de eer krijgen die ze verdienen! Er zijn immers mogelijkheden om iemands werk te gebruiken of je eigen werk te laten gebruiken. Creative Commons biedt die mogelijkheid. Wat mij deze keer weer opviel is een fragment uit 91 manieren van copyright, waaruit blijkt dat iemands baas automatisch auteursrecht heeft op het blog van zijn medewerker als hij daar opdracht voor heeft gegeven. Dit automatisch auteursrecht gaat mij weer wat ver. Ik begrijp wel dat er duidelijk afspraken gemaakt moeten worden binnen het bedrijf wat je wel en niet in je blog mag zetten. De naam van de organisatie is er toch aan verbonden en dan moet je er zorgvuldig mee omgaan. Gedragsregels zijn dus voor het bedrijf een must!
En dan de opdracht met de foto's via Flickr. Ik heb heel veel oude zwart-wit foto's getraceerd, maar ook zeker prachtige hedendaagse kleurenfoto's. Creative Commons heeft verschillende logo's om te laten zien of je wilt delen, of gelijk oversteken, commercieel en niet commercieel etc. Eigenlijk heel goed geregeld!
Tot slot was Google een eye-opener voor mij met het bieden van de gelegenheid om verdachte stukjes tekst op te sporen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten